Vaivén de ollos que se perden nunha mirada latente, presos da liberdade de saber cara onde mirar. Liberdade de simultánea serenidade e apoxeo, de rumores encontrados nunha soa voz, de sístoles e díastoles embravecidas, de contradicións aparentes e certezas difusas rexurdindo sen fin. Iránse e volverán, trazando a intermitente liña que une mente e almaSigue leyendo