Herdo

Nas casas de bonecas de Playmobil

non cabían os soños futuros

nin o sabor do pan recén feito

da avoa Mercedes

as viaxes á praia

na furgoneta branca con Matilde e Manolo

Non cabía a canción das Spice Girls

que bailabamos con movementos arrítmicos

o lento transcorrer dos días de verán

xogando ás agachadas

nin os contos da Santa Compaña

que non me deixaban durmir

do meu primo Xurxo

tampouco tiñan cabida

os cadernos Rubio,

as ensinanzas de mamá e papá

nin a miña impaciencia

Publicado por Iris Carro

Amante dos instantes poéticos que a a vida me depara. Fascíname o sorprendente da existencia. O latente. O máis fermoso da vida é vivila.

Un comentario en “Herdo

  1. Como-te um cacho da impaciéncia e depois meto-me eu nela…coma se for umha indigestom compartilhada
    numha simbiose da que tu apanhas pelo teu lado um cacho da minha neura.. E assim andamos as amigas

    Le gusta a 1 persona

Deja una respuesta

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Salir /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Salir /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Salir /  Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: